மிஸ்டர்.பொது ஜனம்.....

செய்தித்தாள் மடித்துக் கொண்டே
“ அப்பப்பா எப்படி வெலவாசி
ஏறிக்கெடக்கு?...

சாமான் வெல ஏறிப்போச்சு?..
கறிகாய் வெல ஏறிபோச்சு?..

ச்சட்... இந்த பெட்ரோல் வெல
மாசா மாசம் ஏறி
நம்ம BP யும் இல்ல ஏத்துது?..

நாடு எங்க போயிட்டு இருக்கோ?..
மனுஷன் வாழறதா? வயித்த சுருக்கி சாவறதா?

யாருக்கும் அக்கறை இல்ல..
கொஞ்ச நாளாவது வண்டிகள எடுக்காம
பெட்ரோலும் வாங்காம
ஸ்டிரைக் பன்னனும்...”

புலம்பிக்கொண்டே எதையோ
தேடிக்கொண்டிருந்த
என்னவரிடம் கேட்டேன்..

என்னப்பா வேணும்?
எத தேடறீங்க?..

இல்ல.... பைக் சாவி எங்க வச்சேன்?
அடுத்த தெரு நாராயணன்
வீட்டுக்குப் போகனும்...
சரி... அந்த கார் சாவியாச்சும் கொடு..

என்றவரைப் பார்த்து
காற்றில் ஆடிய செய்தித்தாள்
சிரித்தது போலவா இருந்தது?!..

சிரிப்பற்றவள்.....

உன் வானத்தில் மேகமாய் நான்
என் வானத்தில் நீலமாய் நீ..

நீ தூவிச் சென்ற நட்சத்திரங்கள்
நம் காதல் வானவில்லின்
க்ரீடங்களாய்
நிறமிழந்த என் வானத்தில்
இன்றும்...

அனிச்சையாய் நீ எப்போதும்
என் உறக்கத்திலும் விழிப்பிலும்
கனவாகவும் நினைவாகவும்...

மணல் வெளியில் ஓடிக் களைத்த
குதிரையாய் நான்
உன் மனவெளியில்
அன்பைத் தேடி...

இரக்கமற்ற என் இரவுகளில்
இமை மூட நீ
முட்களைப் பரிசளிக்கிறாய்..

சிரிக்கும் இதழ்கள் இருந்த போதும்
நான் சிரிப்பற்றவள் ஆகின்றேன்..

தங்கைக்கோர் கவிதை....

என் பிறந்த நாளுக்காக என் தங்கை எழுதிய இக் கவிதைக்கு,

உடன்பிறப்பவள்...உயிரின் மறுபிறப்பவள்....

என் உறவாய் மலர்ந்த உடன்பிறப்பவள்
என் உயிரின் மறுபிறப்பவள்....

மலரிதழில் மழைத்துளியாய்
என்னை மண்ணில் விழாமல் காப்பவள்...

பூவாசம் முள்ளிற்கும் ஒட்டிக்கொள்வதுண்டு
எனக்காக முள்ளாய் சில நேரம் நீ மாறியதுமுண்டு....

விழியோரம் வழிந்திடும் கண்ணீரும் உன்னால்
அன்பின் மழையாய், மகிழ்ச்சியின் சாரலாய் கரைந்ததுண்டு

நீ நீறு பூத்த நெருப்பாய் நிலைத்திருக்கின்றாய்
உன் கதகதப்பில் என்றும் நான் குளிர்காய்வதற்கு....

கைக்கெட்டிய தூரத்தில் வானவில்
நாம் கைகோர்த்த நேரத்தில் சிரிக்கும்....

இனியும் நினைவில் வைப்பதற்கு நிறைய நிஜங்கள்
காத்திருக்கின்றன...
வாழ்நாள் போதாது உன் நிழலாய் நான் தொடர்வதற்கு.

****************************************

பதிலாக நான் எழுதிய வரிகள் இதோ...


தங்கைக்கோர் கவிதை....


கண் வாசிக்கும் முன்னே என்
கண்ணீர் வாசிக்க
தளும்புதே கண்ணே...

வரிகளில் பாசம் நிரப்பி
அன்பெனும் வாசம் பரப்பி
வாழ்த்துப் பா படைத்திட்டாய்

வார்த்தையில்லை என்னிடத்து
மூழ்கி நிற்கிறேன் உன் அன்பிடத்து

பெற்றதினால் தாயானது பின்னாள்
பெறாமலே தாயானது உன்னால்

எத்தனைப் பெற்றாலும்
என் முதற்பிள்ளை நீ
என் பிள்ளைக்கும்
தாய்ப்பாசம் தந்தவள் நீ

கவிதை தந்தாய் என்
பிறந்தநாள் பரிசாக
கடவுள் தந்தார் உனை
என் பிறப்புக்கும் பரிசாக...

ஏதேதோ......

ஏதேதோ பேசிச் செல்கிறாய்...

பர பரக்கும் அலுவல் நேரத்திலும்

அமைதியான நிலவு நேரத்திலும்

உனக்கு எபோதேனும் கிடைக்கும்

தனிமைப் பொழுதுகளிலும்

என்னை எப்போதும் நிறைக்கும்

உன் நினைவுப் பொழுதுகளிலும்

நான் சொல்லில் மறைத்த காதலையும்

நீ சொல்ல மறந்த காதலையும்

கவனமாகத் தவிர்த்துவிட்டு

ஏதேதோ பேசிச் செல்கிறாய்...

மெது மெதுவாய்......

ஆழ் கடலில் எப்போதோ ஒரு பறவை
உதிர்த்துச் சென்ற சிறகைப் போல
இப்போது என் தனிமையில்
மிதக்கும் உன் நினைவு...


மரம் உதிர்த்த வரண்ட இலைகளை
பசுமையாக்கும் முயற்சியில்
மீண்டும் மீண்டும் நனைத்துக் கொண்டிருக்கும்
மழைத்துளியாய் உனில் சொட்டும்
நீ மறந்த என் ஞாபகம்

கல்லெறிந்து நீ போனபின்னும்
முன்னிலும் தெளிவாய் உன் பிம்பம்
என் மனக்குளத்தில்...

ஏதேச்சையாக என்றோ
உள் நுழைந்துவிட்ட உன் நினைவு
எனைப் பற்றி... சுற்றி...
மெது மெதுவாய் ஆட்கொள்கிறது
இன்று ஆட்கொல்லியாக....

என் செல்லமே....

மழை பெய்யும் நாட்களில் எல்லாம்
நான் செய்து கொடுக்கும்
காகிதக் கப்பலுக்காய்
என் கன்னத்தில் உன் முத்தத்தின் ஈரம்
மழைத்துளியைவிட குளிர்ச்சியாய்....

கண்ணெதிரே கொடியில் காயும்
என் புடவையின் பின்னே ஒளிந்து
அம்மா!.. என்னைக் கண்டுபிடி....
அழைக்கும் உன் குரல்
தேனைவிட இனிமையாய்...

வீடு வந்து சேரும் முன்பே
உன் மிச் குட் சொல்லி
கையில் ஸ்டார் போட்ட கதையையும்
ரோஷினி கன்னத்தை நீ கிள்ளிய
கதையையும் சொல்லி முடிப்பது
காற்றை விட வேகமாய்...

குடிக்காமல் பாலை செடிக்கு
கொட்டிவிட்டு
பாவம்மா செடி ஒல்லியா இருக்குல்ல..
உன் தயாள குணம்
கர்ணணனையே மிஞ்சியதாய்...

இரவெல்லாம் சொல்லிய காக்கா கதையும்
தேவதைக் கதையும்
பகலில் காக்காதேவதைக் கதையாய்
மாற்றிய உன் கற்பனை
நிஜத்தைவிட அழகானதாய்...

எறும்புக்கு வழி தெரியல
அதான் நானே
சக்கர டப்பாக்குள்ள
போட்டுட்டேன்...
ஈரம் நிறைந்த உன் குறும்புகள்
சக்கரையினும் தித்திப்பாய்....

அடுத்த வருட பிறந்த நாளுக்காய்
இன்றிலிருந்தே நாட்களை எண்ணும்
உன் குழந்தைத்தனம்
பாலினும் வெண்மையாய்...

கொஞ்சலிலும் மிஞ்சலிலும்
உதடு சுழித்து விரல் நீட்டி
நீ சொல்லும்
ச்சீ ப்போ... உன் பேச்சு கா..
அப்படியே என் மறு பதிப்பாய்...

நம் காதல்.....

வானிலையைப் போலத்தான்
இருக்கிறது நம் காதல்
சில நேரங்களில் மழைச் சாரலாய்
பொழியும் உன் அன்பு..
மறுகனம் சுட்டெரிக்கும் வெயிலாய்
உன் நிராகரிப்பு...
நடுவே தோன்றும் வானவில்லாய்
உனைப்பற்றிய என் கனவுகள்..