Showing posts with label நட்புக் கவிதைகள்.... Show all posts
Showing posts with label நட்புக் கவிதைகள்.... Show all posts

Thursday, February 11, 2016

வெள்ளம் புகுந்த வீடு...

இத்தனை நாட்களாக
தன் அம்மாவை
பூனை குட்டி வளர்க்கலாம்மா..
நாய் குட்டி வளர்கலாம்மா
மீன்குட்டியாவது வளர்கலாமேம்மா..
என நச்சரித்துக் கொண்டே இருந்த
சிறுவனுக்கு
மிகுந்த மகிழ்ச்சி
வெள்ளத்தில் அடித்து வந்து
ஒதுங்கிய அத்தனையும்
அவனது மாடி அறையிலும்

மடியிலும் பாதுகாப்பாய்…

Monday, February 23, 2015

எனக்கு நீ...

எல்லாருக்கும் ஒரு நட்பு இருக்கிறது
எனக்கு நீ இருக்கிறாய்
எல்லாருக்கும் ஒரு காதல் இருக்கிறது
எனக்கு நீ இருக்கிறாய்
எல்லாருக்கும் ஒரு கனவு இருக்கிறது
எனக்கு நீ இருக்கிறாய்
எல்லாருக்கும் ஒரு ரகசியம் இருக்கிறது
எனக்கு நீ இருக்கிறாய்
எல்லாருக்கும் ஒரு நம்பிக்கை இருக்கிறது
எனக்கு நீ இருக்கிறாய்
எல்லருக்கும் ஏதோ ஒன்று
எதுவாகவோ இருக்கிறது
என் எல்லாமாகவும்
எனக்கு நீ இருக்கிறாய்.

Monday, February 16, 2015

பரிசு....

அன்றலர்ந்த மலரை நுகர்வதையும்
இந்நொடிப் பிறந்த குழவியை
ஏந்துதலையும்
முதல் துளி உள்வாங்கி
பரப்பும் மண்ணின் வாசத்தையும்
முதல் முத்த ஈரத்தையும்
ஒவ்வொரு தாளிலும்
உணர்த்திச் செல்கிறது
நீ பரிசளித்த புத்தகங்கள்....

Friday, April 12, 2013

உன் புன்னகை..




விழலுக்கு இரைத்த நீர்
வாய்க்கால் வழியோடி
புல்லுக்கும் பொசிவது போல

போகிற போக்கில்
உனைக் கடக்கும் தோழிக்கு
நீ சிந்திய புன்னகை

அடுத்த நொடியும் விரிந்து
நீ கடந்த எனை
கவிழ்த்துச் சென்றது

Tuesday, February 5, 2013

எனது நாள்..



எனது நாளின் 
இருபத்து மூன்று மணிகளும்
ஐம்பத்து ஒன்பது நிமிடங்களும்
கேள்விக்குறியாகக் 
காத்திருக்கின்றன

உனது அழைப்பு என்கிற
ஒற்றைப் புள்ளி 
முடித்து வைக்கும்
அக் கடைசி வினாடிக்காக...

Tuesday, September 18, 2012

நம் சிநேகம்...



















ஒரு கோப்பை காப்பியுடனாக
ஆரம்பித்தது நம் சிநேகம்...

சிறு தூரலென சிதறி
இலை மேல் தேங்கிய
துளியாகச் சறுக்கி
உயிரென வேரில் நுழைந்தாய்...

காமம் க்ரோதம் வன்மம் பயம்
பகட்டு வேஷம் பொறாமை எதுவுமற்று
மகிழ்ச்சி மட்டுமே கொண்டிருக்கும்
குழந்தை போல் இதயத்தை மாற்றினாய்...

வாழ்க்கையை அந்நிமிடத்திற்காகவே
வாழவைத்தாய்
என் ஆசைக்கும் மீசை
முளைக்கச் செய்தாய்...

உடைந்த வளையல் துண்டுகளிலும்
சாக்லேட் பேப்பரிலும்
புத்தக அட்டைகளிலும்
மின்னி மறையும் உன் பிம்பத்துடன்

அருந்திக் கொண்டிருக்கிறேன்
உனக்காக நிறைத்த கோப்பையை
வேறு எவருடனும் பகிரமுடியாமல்....

மனதின் தவிப்பையும்
சேர்த்து விழுங்கிக் கொண்டு...

Sunday, July 8, 2012

உனக்குப் புரியும் என...














பிறந்த நாள் பரிசுடன்
கவிதையும் தர நினைத்தேன்
உனைப்பற்றி நினைத்தவுடன்
முட்டி நின்ற வார்த்தைகளுள்
எதை வடிக்க? எதை விடுக்க?
தெரியவில்லை?!..

எழுதாமலே விட்டுவிட்டேன்
வழக்கம் போல்
என் மௌனம்
உனக்குப் புரியும் என...

Friday, June 24, 2011

நட்பு....








அம்மா என்ற சொல்லில்
அன்பை உணர்ந்தேன்!

அப்பா என்ற சொல்லில்
கடமை உணர்ந்தேன்!

அக்கா என்ற சொல்லில்
செல்லம் உணர்ந்தேன்!

அண்ணா என்ற சொல்லில்
அக்கறை உணர்ந்தேன்!

தம்பி என்ற சொல்லில்
குறும்பை உணர்ந்தேன்!

தங்கை என்ற சொல்லில்
நேசம் உணர்ந்தேன்!

ஆசான் என்ற சொல்லில்
கண்டிப்பை உணர்ந்தேன்!

கணவன் என்ற சொல்லில்
காதல் உணர்ந்தேன்!

மழலை என்ற சொல்லில்
பாசம் உணர்ந்தேன்!

உன் நட்பு என்ற
ஒற்றைச் சொல்லில்

அத்தனையும் முழுதாய்
உணர்ந்தேன்...

Saturday, March 26, 2011

வசந்த காலம்....

பள்ளி மணியடித்தும் பிரிய மனதில்லாமல்
ஊர்ந்து ஊர்ந்து திரும்பும் நத்தை வேகம்

மொட்டை மாடியில் கூட்டுப் படிப்பு
வாரக் கடைசியில் கூட்டாஞ்சோறு

தாவணிக்கு பின் தானம் தந்து
பின் திருப்பிக் கேட்டதில் செல்லக் கோபம்

அம்மா கட்டிய புளியோதரை
இரண்டு பங்காய் அவளுக்கும் சேர்த்து

திகட்டத் திகட்டப் பேசிச் சிரித்தும்
வழியனுப்ப வந்து வாராவதியிலும்
திகட்டாமல் தொடர்ந்த சில மணி நேரம்

காரணமற்றே பொங்கிய
சிரிப்பின் ஒலிகள்
காரணமின்றியே போட்ட
சண்டையின் வலிகள்

படிக்க மறந்தும் டிசம்பர் பூ
வாங்க ஓடிய மார்கழி விடியல்கள்

சித்திரை வெய்யிலிலும்
ரைட்டோ கொய்ட்டா
ஆடிய நாட்கள்

புத்தகத்தின் நடுவே மயிலறகு வளர்த்து
குட்டியைத் தேடிய குழந்தைத் தனங்கள்

பிறந்த நாள் பரிசாய்
கொலுசு மணி கொடுத்து
பத்திரமாய் வச்சுருக்கியா? என‌
வருடம் முழுதும் சோதித்த
அன்புத் தொல்லைகள்

நட்பாய் கிடைத்து நட்பில் கிடைத்து
நட்புடன் கிடைத்த
வருடம் முழுதும் என் வசந்த காலம்

இன்றும் தொடர்கிறது என் மகளின் மூலம்....