வேண்டும்....

எனக்கு உன் ஸ்பரிசம் இல்லா
தீண்டல் வேண்டும்

என் நாசிக்குச் சிக்காத
உன் வாசம் வேண்டும்

வாக்கியத்தில் சிக்காத உன்
வார்த்தைகளின் சீண்டல் வேண்டும்

உன் மௌனத்தின் சத்தம் கூட
என்னுள் விதைக்குதடா யுத்தம்...

உயிர் உரசும்....

என்றேனும் உன் உயிர் உரசும்
என் நினைவலைகள்
தழுவிச் செல்லும் உனை
நான் சொல்லில் மறைத்து
உன்னிடம் சொல்ல மறந்த
என் காதலை...

மௌன வரம்...

இந்த ஆழ்ந்த மௌனத்தை
யாரிடம் பரிசாகப் பெற்றாய்?

என் எண்ணக் கதறல்கள் உனைக்
கூவி கூவி அழைத்த போதும்

வார்த்தை அம்புகள் உனை
சரம் சரமாய்த் தொடுத்த போதும்

சிஞ்சித்தும் கிழியாத இந்த
அடர்ந்த மௌனத்தை
எந்த அரக்கனிடம் வரமாகப் பெற்றாய்!...

அவன் என்பது.....

அடைந்துவிட்டதென நினைத்து
அவன்
இழந்துவிட்டது அதிகம்...

பெற்றுவிட்டது என எண்ணி
அவன்
தொலைத்துவிட்டது ஏராளம்...

கடவுளும் சாத்தானும்
அவன்
சக்கரத்தின் இரு பகுதிகள்...

ஒருவரை அடைந்த நேரம்
அவன்
மற்றவர் பால் தனிச்சையாக
நகர்த்தப் படுகிறான்...

இந்த நகர்தலில் சுவடுகள்
என எதையும்
அவன்
பதித்துச் செல்லவில்லை...

அவனுக்கு
என சக்தி எதுவும் இருக்கவில்லை

அவனுக்கு
என புத்தியும் ஏதும் இருக்கவில்லை

அவன்
என்பது ஒரு பெயர்ச் சொல்லாகவே
இருக்கும் வரை

நான் என்பதில்
அவன் மூழ்காதவரை

அவன்
வெறுமையின் உச்சத்தில்
வளர்ச்சிகள் முடித்த
முழு நிலவாகிவிடுகிறான்..

ஆதலால்...

எனக்குத் தென்றல் பிடிக்கும் தான்
ஆனால் பிடிக்கவில்லை?!..
நானும் நீயும் பேசுகையில்
இடையில் நுழைவதை
ஆதலால்...
இடைவெளி குறைத்துவிடு..

கழைக்கூத்தாடி....

வார்த்தைகளாய் இருந்த என் கவிதை
வண்ணத்துப் பூச்சியாய் மாறியது
உன் பார்வை தொட்ட நேரங்களில்..

மழைக்கால மாலைகளில் எல்லாம்
வந்துவிடுகிறது உன் ஞாபகங்கள்
சாரல்களாய் எனை நனைத்த
உன் காதலை நினைவுபடுத்தி..

வெயில் காயும் உச்சிப் போதுகளிலும்
வந்து அடிக்கிறது உன் நினைவலைகள்
உன் வரண்ட மௌனங்கள் சுமந்த
சுடுகாற்றாய் எனைத் தொட்டு

விரும்பினாயா?
விரும்பியது போலிருந்தாயா?
வெறுக்கிறாயா?
வெறுப்பது போலிருக்கிறாயா?

கழைக்கூத்தாடி போல்
நம் காதல் மேல் நடக்கிறேன்
கழியாக உனைப் பற்றியபடி
வீழ்வேனோ?!.. வாழ்வேனோ?!..

என் தத்தளிக்கும் கேள்விகளுக்கு
உன் ஊசிமுனை மௌனத்தில்
ஒளித்துவைத்திருக்கிறாய்
வாழ்க்கைப் புதிரின் விடையை..

என் வீடு....

என்னுடைய வீடு
சந்தோஷங்களால் ஆனது...

அன்பினால் அமைத்த வாசல்
பாசத்தினால் வேய்ந்த கூரை
நேசங்கள் நிரம்பிய ஜன்னல்கள்
காதல் முகிழ்த்த முற்றம்
சிரிப்புகள் பூக்கும் தோட்டம்
உறுத்தாத கட்டுபாடுகளாய் வேலிகள்..

தகர்த்து நுழைந்தன
விலையேற்றங்கள்..

ஒட்டுப் போட வந்ததன
இலவசங்கள்..

வருவாய் சுருங்கிய வாசல்
தேவைகள் சுருக்கிய ஜன்னல்கள்
பட்ஜெட் கட்டிய கூரை
கணக்கால் நிரம்பிய முற்றம்
சிக்கனம் பூக்கும் தோட்டம்
பணத் தட்டுப்பாடுகளே வேலிகள்..

இன்று என் வீடு

விலைவாசியால் ஆனது...